Strona główna » Blog » Wspomnienie Szydłowca – SZYDŁOWIECKA MŁODZIEŻ – Pearl Teichman

Wspomnienie Szydłowca – SZYDŁOWIECKA MŁODZIEŻ – Pearl Teichman

Wykonane przeze mnie tłumaczenie z angielskiego jednego z fragmentów “Szydlowiec Memorial Book”.

SZYDŁOWICKA MŁODZIEŻ (opisał(a) Pearl Teichman)
Szydłowiec, z jego odwiecznym sposobem życia i jego żydowskimi domami z ich głęboko zakorzenionymi tradycjami, był trwale wyryty w naszych młodych sercach. Ale kiedy wzrosły one nieco starsze, atmosfera w domu stała się uciążliwe. Nowe marzenia napełniły nasze serca i obudziły dążenia wydostania się do większego świata. Młodzi ludzie z mojego pokolenia żyli w okresie tego “Sturm-and-Drang“, który nastąpił po I Wojnie Światowej. Wstrząsające światem wydarzenia dziejące się wokół wciągnęły nas w swój wściekły strumień więc staraliśmy się kształcić, a także wnieść trochę światła dla młodych Żydów w mieście.
Tutaj nasze drogi zderzyły się z drogami naszych rodziców. Nawet jeśli sami nie mieliśmy profesjonalnego wykształcenia, braliśmy na siebie prace otwierania szkół uzupełniających do chederu, którego metody nauczania nie zaspokajały nas. Oczywiście nasi rodzice byli przeciwni temu. Ale pokonaliśmy wszystkie przeszkody. (Szkoły te były również dla dzieci, które nie miały okazji uczęszczać do polskich szkół państwowych).

Tekst oryginalny:

SZYDLOWIEC YOUTH by Pearl Teichman
Szydlowiec, with its age-old way of life and its Jewish homes with their deeply rooted traditions, was indelibly engraved upon our young hearts. But when we grew a little older, the atmosphere in the home became oppressive. New dreams filled our hearts and awakened a striving to get out into the bigger world. The young people of my generation lived through this period of sturm-and-drang that followed World War I. The world-shaking events going on around us dragged us into their raging stream and we struggled to educate ourselves, as well as to bring a little light to the young Jews in the shtetl.
Here our paths collided with those of our parents. Even though we ourselves had no professional education, we took upon ourselves the work of opening schools supplementary to the heder, whose teaching methods no longer suited us. Naturally our parents were opposed to this. But we overcame all obstacles. (These schools were also open to children who had no opportunity of attending the Polish state schools.)